قواعد نوشتاری در قرآن

اکبر محمودی: تغيير از خطاب به غیبت و از غیبت به خطاب در قرآن
التفات یکی از مباحث علوم قرآنی محسوب می¬شود و ارتباط تنگاتنگی با این کتاب آسمانی دارد. بسم الله الرحمن الرحیم تغییر از خطاب به غیبت و بالعکس عبدالحسین شورچه و سمیرا حیاتی چکیده التفات یکی از مباحث علوم قرآنی محسوب می¬شود و ارتباط تنگاتنگی با این کتاب آسما
آیا در آیه 145 سوره انعام، حصر نابجا به کار رفته است
آیا حصر در آیه 145 انعام اشتباه است؟ آیا محمّد (صلّی الله علیه و آله) از حرام بودن سایر خوراکی­ها خبر نداشت؟ آیا خوراکی­های حرام فقط همین چهار مورد ذکر شده در آیه است؟ آیا این آیه از جانب خداست یا ساخته خود محمّد (صلّی الله علیه و آله) است؟ (سها، نقد قرآن
اکبر محمودی: ادعای وجود تکرارهای نابجا در قرآن کریم
تکرار از مسائل بنیادی علوم بلاغت است، اسباب شکوفایی چنین مباحثی در زبان عربی به برکت کتاب حق تعالی فراهم آمده است. تکرار لفظ، آیه، در قرآن کریم وجوه بلاغی متعدّدی از جمله تأکید بر مفهوم لفظ و نقش محوری آن در آیه و سوره، یادآوری، تأکید بر مفهوم سوره، پند و
استعمال «قریب» به جای «قریبة»
چرا در آیه: «إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ» (اعراف: 7/ 56) خبر اسم مؤنث «رَحْمَت» به صورت مذکر آمده است؟
اشاره به مثلی که مطرح نشده است
چرا در آیه سوم از سوره محمد، به مثلی اشاره شده که مطرح نشده است؟!
استعمال «حنیف» بر خلاف معنای اصلی؟!
چرا (با توجّه به معنای لغوی «حنیف» که به معنای کنج و منحرف است) در آیات «ما کانَ إِبْراهيمُ يَهُودِيًّا وَ لا نَصْرانِيًّا وَ لکِنْ کانَ حَنيفاً مُسْلِماً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکينَ» (آل­ عمران: 3/ 67) - «فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ ال
استعمال فعل مضارع به جای فعل ماضی؟!
چرا در آیات: «وَ أَنْزَلَ الَّذينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ مِنْ صَياصيهِمْ وَ قَذَفَ في‏ قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَريقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَريقاً» (احزاب: 33/ 26) و «إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِندَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ث
استعمال «الذی» به جای «الذین»؟!
چرا (با توجّه به قاعده نحوی که صله موصول باید از نظر جنس و تعداد با موصول مطابقت کند) در آیه­ «کَالَّذينَ مِنْ قَبْلِکُمْ کانُوا أَشَدَّ مِنْکُمْ قُوَّةً وَ أَکْثَرَ أَمْوالاً وَ أَوْلاداً فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاقِکُمْ کَمَا
چرا (با توجّه به قاعده صرفی که فعل باید از لحاظ جنس و تعداد با فاعل خود مطابقت کند) در آیه 19 حج و 9 حجرات مطابقت صورت نگرفته است؟
چرا (با توجّه به قاعده صرفی که فعل باید از لحاظ جنس و تعداد با فاعل خود مطابقت کند) در آیه­ «هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا في‏ رَبِّهِمْ فَالَّذينَ کَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَميمُ» (حج: 22/ 19) فاعل «خَصْما
چرا در آیه 22 و 43 اعراف، اسم اشاره با مشار الیه، تناسب ندارد؟
در زبان عربی، کاف «تلک» مطابق مخاطب تغییر می کند. امّا در زبان عربی معاصر این قاعده تقریبا ترک شده­ است. به عنوان مثال، اگر ما بخواهیم به یک درخت اشاره کنیم و مخاطب ما چند زن باشد، می­گوییم: «تلکن الشجرة» و اگر مخاطب چند مرد باشد، می­گوییم: «تلکم الشجر

صفحه‌ها